آرامش نه عاشق بودن است,نه گرفتن دستی که محرمت نیست…نه حرف

آرامش نه عاشق بودن است,نه گرفتن دستی که محرمت نیست…نه حرف های عاشقانه و قربان صدقه های چند ثانیه ای…آرامش حضور "خدا "ست،
وقتی در اوج نبودن ها نابودت نمیکند…وقتی ناگفته هایت را بی آنکه بگویی میفهمد…وقتی نیازنیست برای بودنش التماس کنی!غرورت را تا مرزنابودی پیش ببری وقتی مطمئن باشی با او هرگز تنهانخواهی بود …آرامش یعنی همین ،تو بی هیچ قید و شرطی"خدا" را داری…ﻣﻦ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﻡ،ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽﺳﺖﻧﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﺎﻻﻫﺎ…!ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ، ﺧﻮﺏ، ﻗﺸﻨﮓ
ﭼﻬﺮﻩﺍﺵ ﻧﻮﺭﺍﻧﯿﺴﺖﮔﺎﻫﮕﺎﻫﯽ ﺳﺨﻨﯽ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ،ﺑﺎ ﺩﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ،ﺳﺎﺩﻩﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﺨﻦ ﺳﺎﺩﻩ ﻣﻦ…ﺍﻭ ﻣﺮﺍ ﻣﯽﻓهمد...