شاعر نیَم و شعر ندانم که چه باشد

شاعر نیَم و شعر ندانم که چه باشد

من مرثیه خوان دل دیوانه ی خویشم


از بس که ملول از دلِ مرده ی خویشم

هم خسته ی بیگانه، هم آزرده ی خویشم