به راستي تفسير كامل عاشورايي، زيباترين روح پرستنده

به راستي تفسير كامل عاشورايي، زيباترين روح پرستنده

وقتي سخن از گودال مي­گفتي، شانه­هايت هق هق گريه را همراهي

مي­كردند،

تو كه هيچ­گاه فرات چشم­هايت، خشكسالي را تجربه نكرد و مشك اشك­

هايت تهي نشد،

تو كه هيچ­گاه توفان اندوهت فرو ننشست و لحظه لحظه در گوشه گوشه­

ي كربلا جاري بود و تلخ­ترين روز زندگي­ ات را نظاره مي­كردي.

صحيفه­ ي دلت همان كربلاست. تو تفسير عاشورايي. حقيقت پايدار

ولايت. صحيفه­ ي داغ­هاي نينوا.

تاريخ از گريه­ هايت مي­گريد، تو كه سي سال گريستي و گرياندي. تو كه

بازمانده­ ي قبيله­ي شهادتي.

خارهاي صحرا را كه مي­ديدي، مي­گريستي؛ با ياد دختركان خسته ­اي كه

از وحشت، پا برهنه بر خارها مي­ دويدند، امّا پس از شهادت پدر.

صداي لالايي مادري را كه مي ­شنيدي، مي­گريستي؛ به ياد آخرين

لالايي رباب. گريه­ هاي كودكي را كه مي­ شنيدي، دلت پاره پاره مي­شد؛

با ياد گريه­ هاي علي اصغر و آب...

آب را كه مي­ديدي، جگرت آتش مي­گرفت از لبان ترك خورده­ اي كه در

گودال سرش از قفا بريده شد.