قامتم خم شده از آوار رفتنت، باید که

قامتم خم شده از آوار رفتنت، باید که
دستم را از زیر خاطره موهایت
بیرون بکشم، لبم را از یاد گونه‌هایت و
پایم را از قدم زدن‌هامان، به زیر باران
بعد به چشم‌هایت فکر نکنم