زندگی یک چمدان است که می اوریش

زندگی یک چمدان است که می اوریش
باروبندیل سبک می کنی و میبریش

خودکشی مرگ قشنگی که به ان دل بستم
دست کم هردوسه شب سیر به فکرش هستم

گاه و بیگاه پرازپنجره های خطرم
به سرم میزند این مرتبه حتمابپرم

گاه و بیگاه شبی قصدوتفنگی که منم
قرص ماهی که تو باشی و پلنگی ک منم

چمدان دست تو و ترس به چشمان من است
این غم انگیزترین حالت غمگین شدن است

قبل رفتن دوسه خط فحش بده دادبکش
هی تکانم بده نفرین کن و فریاد بکش

قبل رفتن بگذار ازته دل اه شوم
طوری از ریشه بکش اره که کوتاه شوم

مثل سیگار خطرناک ترین دودم باش
شعله اغوش کنم حضرت نمرودم باش

رهی معیری