واقعیت

واقعیت
نه پاهاےرفته ےتو بود
نه دلِ شکسته ےمن
واقعیت خستگےدل بود
از تکرارِ دلتنگےهاےمدام
از گفتنِ دوستت دارم هاےِ بےپاسخ
از اینکه هرکه آمد و گفت
خوب است ؟
لبخند زدم و گفتم خوب..
سلام دارد
اما آنها چه خبر داشتند
از بےخبرےمن حتے ؟
گوش هایم هم خسته بود
از شنیدنِ بهانه هاےتکرارے
از دروغ هاےتلخےکه
براے خودم شکر چاشنیش مےکردم
بلکه هضم شود کمے
نه جانم !
واقعیت این نیست که تو رفته اے
واقعیت این است که من تو را
با تمامِ روزهاےِ آمده و نیامده
کنارِ بے راهه ےآدمکهاے تکرارے
جا گذاشته ام
به امیدِ یافتنِ
خنده اے از جنسِ
حقیقت