شعر برازجونی
شعر برازجونی
لفظ ما را گوش کن ای هوشیار/ تا بگردی آشنا با این دیار
آنچه خواهم گفت دشتستانی است/ ای بسا معنا در آن پنهانی است
لفظ آدم معنی اش همراه اوست/ همچو دیوانه که معنایش کلوست
بر وضو گوییم اینجا دس نماز/ بسته را گوییم بسه، باز، واز
نام کفش خویش را اورسی بریم/ میخوریم را با اجازت میخریم
ما به لیوان جمله میگوییم پارچ/ همچنین ما غاچ گوییم جای قارچ
تخم مرغ خویش را گوییم خاگ / غر شنو اینجا تو جای گرد و خاک
باری و دیگون نمیدانی که چیست؟/ جوجه، جیجه، مرخ،مرغ خانگیست
ما به جان خویش می گوییم جون/ جومه،جامه، نام شلوار پاتلون
نان از خوشمزگی گردیده نون / پهن میسازند آن را روی خون
جفنه و توزه بساط آشپزیست/ آشپلا، اسوم می دانی که چیست؟
پارچ را هم تنگ میگوییم و جک/ بر جک ماشین نداریم هیچ شک
نام تسبیح، تزوی و دعواست جر/ نام گوساله است شنگد گورخر
نام مسجد گشته مجت ای عزیز/ مشت گویم با تو من جای غلیظ
دشکه را نخ دان و منزل را فده/ بر کلاه سر نگوییم جز کله
هست کاغذ، قاغذ و بت را گلو/ آنکه پایش لنگ باشد را شلو
شانه شونه پوز، بینی چشم،چیش/ بر درو جیلم شنیدم،شخم، خیش
حرف تایید همه، ها هست ها/ناله ما نیز باشد هوی بوا
لثه میلم غنچه باشد لنج و چیل/ کُم شکم باشد، سویل جای سبیل
بمبلی نامی برای بادکنک/ داد و قال ما باشد هوی کمک
گوش کن خین جای خون گوییم ما/ نام پستان را {گلون} گوییم ما
تکه را کل خوانده اند اجداد ما/ چیز کج، خل خوانده اند ابرار ما
راه را رچ خواب را خو گفته اند/ نام کاهو را همه کو گفته اند
معنی افتو چه باشد؟ آفتاب/ هیلو هم دانی بود معنای تاب
گندم کوبیده را بشنو للک/ نام غربال است آرویز یا الک
بر زن غائب، می گوییم زنک/نام شورت باغبانی هم کلک
معنی سرگیجه باشد سر زرک/تو چه میدانی چه باشد گوگلک؟
من نمیدانم بتل دانی که چیست؟/ معنی مازه و مل دانی که چیست؟
کروک و خار پادرارو دیده ای؟/ اسبک شیطون تا کنون فهمیده ای؟
گاذرین در غله ها نگرفته ای؟/ پی پتی از تنگ مخ ورچرده ای؟
پخچه را از ریه لویت رانده ای؟/ این چنین فرهنگنامه خوانده ای؟
لفظ ما را گوش کن ای هوشیار/ تا بگردی آشنا با این دیار
آنچه خواهم گفت دشتستانی است/ ای بسا معنا در آن پنهانی است
لفظ آدم معنی اش همراه اوست/ همچو دیوانه که معنایش کلوست
بر وضو گوییم اینجا دس نماز/ بسته را گوییم بسه، باز، واز
نام کفش خویش را اورسی بریم/ میخوریم را با اجازت میخریم
ما به لیوان جمله میگوییم پارچ/ همچنین ما غاچ گوییم جای قارچ
تخم مرغ خویش را گوییم خاگ / غر شنو اینجا تو جای گرد و خاک
باری و دیگون نمیدانی که چیست؟/ جوجه، جیجه، مرخ،مرغ خانگیست
ما به جان خویش می گوییم جون/ جومه،جامه، نام شلوار پاتلون
نان از خوشمزگی گردیده نون / پهن میسازند آن را روی خون
جفنه و توزه بساط آشپزیست/ آشپلا، اسوم می دانی که چیست؟
پارچ را هم تنگ میگوییم و جک/ بر جک ماشین نداریم هیچ شک
نام تسبیح، تزوی و دعواست جر/ نام گوساله است شنگد گورخر
نام مسجد گشته مجت ای عزیز/ مشت گویم با تو من جای غلیظ
دشکه را نخ دان و منزل را فده/ بر کلاه سر نگوییم جز کله
هست کاغذ، قاغذ و بت را گلو/ آنکه پایش لنگ باشد را شلو
شانه شونه پوز، بینی چشم،چیش/ بر درو جیلم شنیدم،شخم، خیش
حرف تایید همه، ها هست ها/ناله ما نیز باشد هوی بوا
لثه میلم غنچه باشد لنج و چیل/ کُم شکم باشد، سویل جای سبیل
بمبلی نامی برای بادکنک/ داد و قال ما باشد هوی کمک
گوش کن خین جای خون گوییم ما/ نام پستان را {گلون} گوییم ما
تکه را کل خوانده اند اجداد ما/ چیز کج، خل خوانده اند ابرار ما
راه را رچ خواب را خو گفته اند/ نام کاهو را همه کو گفته اند
معنی افتو چه باشد؟ آفتاب/ هیلو هم دانی بود معنای تاب
گندم کوبیده را بشنو للک/ نام غربال است آرویز یا الک
بر زن غائب، می گوییم زنک/نام شورت باغبانی هم کلک
معنی سرگیجه باشد سر زرک/تو چه میدانی چه باشد گوگلک؟
من نمیدانم بتل دانی که چیست؟/ معنی مازه و مل دانی که چیست؟
کروک و خار پادرارو دیده ای؟/ اسبک شیطون تا کنون فهمیده ای؟
گاذرین در غله ها نگرفته ای؟/ پی پتی از تنگ مخ ورچرده ای؟
پخچه را از ریه لویت رانده ای؟/ این چنین فرهنگنامه خوانده ای؟
- ۱.۳k
- ۰۸ اردیبهشت ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط