ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ...

ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ...
ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎﻱ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﺎﻭﺩﺍﻧﻬﺎ ﻧﻤﻲ ﭘﺮﺳﻲ ..
ﻭ ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﺑﺎ ﮐﻮﻫﻬﺎ ﻗﻬﺮ ﻧﻤﻲ ﮐﻨﯽ ..
ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮ ﮐﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﻳﺪﻥ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻱ،
ﻭ ﺑﻪ ﻳﺎﺱ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻮﻱ ﻳﺎﺭ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﻱ .
ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺑﻬﺎﺭﻫﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﻭﺭﺩﻳﻦ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﻱ .
ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﺭﺩﻳﺒﻬﺸﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﺷﺒﻴﻪ ﺗﺮﻱ .
ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮ ﮐﻪ ﭘﺎﻳﻴﺰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻱ
ﻭ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺕ ﻧﻤﯽ ﺭﺍﻧﯽ ....
ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ دوست با گذشت من ...
روزهای سختت را در فصل پاییز به فراموشی بسپار که پاییز فصل فراموشی ست ...
این موهبت الهی است
صبح چشم بگشایی
و یادت بیاید , دوستی داری
آبی تر از آسمان ,
زلالتر از شبنم و روشن تر از صبح ,
دوستی که هرگز فراموشت نمی کند ,
و تو اگر یاد او نباشی ,
او همیشه بیادت است ,
و حکمتش را دریاب ,
تسلیم محض او شو ,
نه مقطعی و از روی شرایط ,
او زیباترین زیبایان است ,
و عزیزترین عزیزان...
سعی کنیم حداقل گاهی او را ببوسیم..
و دستش را بگیریم!!!
او همیشه در حال خدایی است ,
و این ماییم که به او نیاز داریم.
از اوهستیم و متجلی از او
پس بدرخشیم از نورش.
ثانیه ها ، دقایق ، ساعتها و روزهایت خوش و سرشار از موفقیت.........
ان شاا...........