کاش ای کاش نبود...

کاش ای کاش نبود...
وبه جایش گل ایمان و عمل می رویید
شب ظلمانی پر درد نبود

همه جا مهتابی
همه دلها آبی
حس زیبا
نفس آزادی
شهر گنجینه انصاف
صفا
بیداری

کاش ای کاش نبود...
کاش باران طلا می بارید و زمین تن پوشی
خالص از جنس طلا می پوشید

کاش ای کاش نبود...
ونه گدایی پیدا و نه نفسی رسوا
همه جا مهتابی همه جا آبی
غم به زندان حبس،به زنجیر شعف گیر
به دامان خوشی بند
به درد چه کنم،هیچ کسی خوار نبود
و کسی بر دگری بار نبود
و به پهنای جهان آدم بد کار نبود

کاش ای کاش نبود...
حال با گردش اوضاع جهان
گوهر فاخر جان،فرصت مختصری
که به دست من و توست
و چو رودی است روان
و خدایی که همین نزدیکی است
چه کسی خواهد گفت:
کاش ای کاش نبود...