گر جای دانه هایت را که روزی کاشته ای فراموش کردی،

گر جای دانه هایت را که روزی کاشته ای فراموش کردی،
باران روزی به تو خواهد گفت کجا کاشته ای …
"پس نیکی را بکار،
بالای هر زمینی…
و زیر هر آسمانی….
برای هر کسی... "
تو نمیدانی کی و کجا آن را خواهی یافت!!
که کار نیک هر جا که کاشته شود به بار می نشیند …
اثر زیبا باقی می ماند،
حتی اگر روزی صاحب اثر دیگر حضور نداشته باشد.
‌ 
گلهایی که در انتهای جنگل می رویند ....
عطر خودشان را منتشر میکنند

چه کسی آنجا باشد تا از آنها قدردانی کند ...

چه نباشد 
چه کسی از کنارشان بگذرد ....
چه نگذرد 
معطر بودن ذات و طبیعت گلهاست 
درست مثل آدمهایی که وجودشان سراسر عشق و محبت است 
آنهایی که بی هیچ توقعی لبخند می زنند و مهربانند...