بکارت روحت را چه کسی درید بانو

بکارت روحت را چه کسی درید بانو
حریم مهربانی چشمانت را چه کسی "شکست" بانو ,
اشکهایت در آغوش "بالش" باشد  "دستمالهای" این شهر را کسی برای "صورتت" تعارف نمیکند . . .
اینجا هم دردت نمیشوند هم بستر میخواهند
روی تنت میلغزند روحت را زخمی میکنند
بعد از چند لحظه در گوش همجنسان خود میگویند :
"فاحشه ی" خوبی است امتحانش کن . . .
 بانوی من تو "هرزگی" را صفت لوتی صفتان کوچه های تنگ و پر ننگ بدان هرزگی را به "آلت" خود به اسم مردانگی به دوش میکشند . . . هیچکس تو را "عشق من" صدا نمیکند جز در آغوش برهنه خویش . بانوی من اینجا کشور "غیور مردان رزمنده" است , بلند شو دامنت را از تن بیرون کن سینه هایت را ببر ,
دیگر زن نباش اما مرد نشو مردی این روزها نامردی میخواهد