خوب مرا ببین،

خوب مرا ببین،
همانی شده ام که نباید میشدم
دیگر از سایه یِ خودم هم میترسم
به هیچ کس و هیچ چیز اعتماد ندارم و
به هر اتفاقی که می افتد شک دارم،
به زمین...
به زمان...
به خودم...
نامش را هر چه میخواهی بگذار،
من صدایش میزنم مرگِ تدریجی... .
سروش‌_کلهر