شعر تولدتش همراه مردن قرار میگیرد زیرا شعر نمیمیرد وحتی شاعرش را جاودانه میکند شعر هیچ مرزی نمیشناسد واصلا شما نباید مقید به زبانش هم باشی شعر شور را می شکوفاند گفته های من ومعنا را متجلی میکند