سرانه تعداد پزشک
سرانه تعداد پزشک
در سال ۱۳۵۷ کل پزشکان ایران حدود ۱۴ هزار نفر بودند و حدود نیمی از آنان نیز ملیت پاکستانی، بنگلادشی، فیلیپینی یا هندی داشتند و در شهرهای دورافتاده ایران طبابت میکردند. این یعنی به ازای هر ۱۰ هزار نفر معادل ۴ پزشک. با حالا مقایسه کنید که باز هم پزشک کم داریم و بهازای هر ۱۰ هزار نفر ۱۵ پزشک داریم.
تولید تجهیزات پزشکی و دارو
در سال ۱۳۵۷ حدود ۵۰ شرکت تجهیزات پزشکی فقط ۳ درصد نیاز کشور را تأمین میکردند. با حالا مقایسه کنید که ۵۰۰ شرکت بیش از ۸۰ درصد نیاز کشور را تأمین میکنند. در دهه ۵۰ شمسی ۷۰ درصد داروها نیز وارداتی بود؛ حالا ۳ درصد داروها.
صادرات غیرنفتی
بنا به آمارهای اقتصادی دوره پهلوی، صادرات غیرنفتی ایران در سال ۱۳۵۶ شمسی در کمال تعجب فقط ۲ درصد کل صادرت ایران بود؛ باقی صادرات نفتی بود.
امکانات بیمارستانی
در سالهای پایانی دوره پهلوی دوم در ایران ۵۵۰ مرکز درمانی با حدود ۵۶ هزار تخت وجود داشت. یعنی بهازای هر هزار نفر حدود یک و نیم تخت. همانموقع در ترکیه، الجزایر و مصر این رقم بیش از ۲ بود و در کشورهای متوسط اروپای شرقی حدود ۷ بود. دسترسی بیماران به دارو نیز محدود بود و برای مثال در سال ۱۳۵۶ روزنامه اطلاعات در گزارشی درباره مشکلات دارو در استان یزد خبر داد که: «شهر ۷۰ هزار نفری اردکان حتی یک داروخانه ندارد»!
53 سال زمان کمی نیست برای یک مملکت.
جمعیت۳۵ میلیونی
جمعیت ۹۰ میلیونی.
از ۱۰ کار ۸ کار فجیح وغیر قابل توجیه نمودن.در دوران شاه
از ۱۰ کار ۳کار غیر قابل توجیه در دوره انقلاب.
حال فکر کنیم رفاه در جامعه فقط بزک نمودن ونوع پوشش وخوراک وبرهنگی در جامعه است؟
اگر رفاه اجتماعی را در جامعه با دیدگاه ساده اندیشانه خود مقایسه کنیم.
شبکه های اجتماعی یکسره عشق وحال زنان وجوانان در دور همی ها نوع لوازم مسکن .مکان مسکن در کدام منطقه.نوع خوراکهای زرق برق دار .نوع پوشش اروپاهم به خواب ندیده .نوع سفرهای داخلی وخارجی .نوع ظاهر وتیپ وقیافه رو قبول کنی ملت ایران الان تا خرخره تو خوشی ورفاه دارن خفه میشن
فقط تنها کاری که نکردن همبستریه علنی در خیابانهاست که تمام اعتراضاتشون سر همین مسئله است.
تازه اونم از رختخواب خونه هاشون تا کوچه پس کوچه های خلوت وتو پارکها هم آوردن اما توخیابون هنوز نیاوردن یا نشده.
در سال ۱۳۵۷ کل پزشکان ایران حدود ۱۴ هزار نفر بودند و حدود نیمی از آنان نیز ملیت پاکستانی، بنگلادشی، فیلیپینی یا هندی داشتند و در شهرهای دورافتاده ایران طبابت میکردند. این یعنی به ازای هر ۱۰ هزار نفر معادل ۴ پزشک. با حالا مقایسه کنید که باز هم پزشک کم داریم و بهازای هر ۱۰ هزار نفر ۱۵ پزشک داریم.
تولید تجهیزات پزشکی و دارو
در سال ۱۳۵۷ حدود ۵۰ شرکت تجهیزات پزشکی فقط ۳ درصد نیاز کشور را تأمین میکردند. با حالا مقایسه کنید که ۵۰۰ شرکت بیش از ۸۰ درصد نیاز کشور را تأمین میکنند. در دهه ۵۰ شمسی ۷۰ درصد داروها نیز وارداتی بود؛ حالا ۳ درصد داروها.
صادرات غیرنفتی
بنا به آمارهای اقتصادی دوره پهلوی، صادرات غیرنفتی ایران در سال ۱۳۵۶ شمسی در کمال تعجب فقط ۲ درصد کل صادرت ایران بود؛ باقی صادرات نفتی بود.
امکانات بیمارستانی
در سالهای پایانی دوره پهلوی دوم در ایران ۵۵۰ مرکز درمانی با حدود ۵۶ هزار تخت وجود داشت. یعنی بهازای هر هزار نفر حدود یک و نیم تخت. همانموقع در ترکیه، الجزایر و مصر این رقم بیش از ۲ بود و در کشورهای متوسط اروپای شرقی حدود ۷ بود. دسترسی بیماران به دارو نیز محدود بود و برای مثال در سال ۱۳۵۶ روزنامه اطلاعات در گزارشی درباره مشکلات دارو در استان یزد خبر داد که: «شهر ۷۰ هزار نفری اردکان حتی یک داروخانه ندارد»!
53 سال زمان کمی نیست برای یک مملکت.
جمعیت۳۵ میلیونی
جمعیت ۹۰ میلیونی.
از ۱۰ کار ۸ کار فجیح وغیر قابل توجیه نمودن.در دوران شاه
از ۱۰ کار ۳کار غیر قابل توجیه در دوره انقلاب.
حال فکر کنیم رفاه در جامعه فقط بزک نمودن ونوع پوشش وخوراک وبرهنگی در جامعه است؟
اگر رفاه اجتماعی را در جامعه با دیدگاه ساده اندیشانه خود مقایسه کنیم.
شبکه های اجتماعی یکسره عشق وحال زنان وجوانان در دور همی ها نوع لوازم مسکن .مکان مسکن در کدام منطقه.نوع خوراکهای زرق برق دار .نوع پوشش اروپاهم به خواب ندیده .نوع سفرهای داخلی وخارجی .نوع ظاهر وتیپ وقیافه رو قبول کنی ملت ایران الان تا خرخره تو خوشی ورفاه دارن خفه میشن
فقط تنها کاری که نکردن همبستریه علنی در خیابانهاست که تمام اعتراضاتشون سر همین مسئله است.
تازه اونم از رختخواب خونه هاشون تا کوچه پس کوچه های خلوت وتو پارکها هم آوردن اما توخیابون هنوز نیاوردن یا نشده.
- ۱.۱k
- ۰۵ مرداد ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط