بعضــی روزهـ ــ ـا هســت

بعضــی روزهـ ــ ـا هســت
که نمی دانــی چـه مَرگـــــ َ ت شُــده اسـت
انگـار که تمـام ِ احســاس های ِ تلــخ را
با هـَم آمیختــــــــــــــه اند و
به خــــوردَت داده انــد
تا لحظــه هایت را بیمـ ــار کننـد
دَرهـَــم ریختـــه ای
کلافــــــــــه ای
پــُـر از سکـــوتی ...



انگــار هیــچ چیــزی حالـَـت را خــوب نمی کنــد
نه شنیــدن آهنگـــی شـــــ ـــــاد
از گــــوشی ِ تلِفُـنـَــت
نه خـــواندَن شعـــری بی قـــافیه
در کتــابی عاشقــانه
نه قـــــــدم زدن هـــای ِ تنهـــایی
در ایـن پیـــاده روهــای ِ پاییــزی
نـه ...
هیــچ کـــدام حالـَـــــــــــــــــــت را
خــوب نمی کنــد
بعضــی روزهـ ــــــــــ ـا هســت
که از ایـن همـــه مجـــازی بــودن ها
خستــــ ـه می شَــوی
دلــت یکــــ واقعــی ِ کوچــَک می خواهــَـد
به قـَــد ِ یکــــــ آغـــوش
که میــان ِ حـَجــم کوچـک ِ لایتـنـــاهی اش
تمــام ِ بغـــض هایت را
خالـــی کنـی
همچـون همیشــه
از آشفتگـــی ِ ذهـــن ِ خستـــه ام
پنـــــاه می بــَرَم
بـَر کاغــذ و قـَلَــمی بـی جــان
که ســـال هـاست
میـان ِ سپیــــدی ِ آغـــوشَش
خـط خطــی های ِ سیـــاهـَم را
به آغـــوش می کِشَـــد
تا شـــاید
آرام شـَــــوَد
اِلتهـــــاب ِ ایـن لحظـــــه های ِ بیمــ ـــار

بعضــی روزهـ ــ ـا هســت
که حالـــَت اصـلا خــــوب نمی شـَـوَد

جدایی درد بی درمان عشق است.