ساده که باشی . . .

ساده که باشی . . .

آدم ها خیلی زود دوستت می شوند...
و تو خیلی دیر می فهمی دشمنت بودند ...

ساده که باشی . . .

آدم ها با همۀ کمبودهایشان به غرورت حمله می کنند...
و با همۀ غرورشان مچاله ات می کنند ...

ساده که باشی . . .

تو همیشه رو بازی می کنی
و آدم ها همیشه بازیگران ِ پشت پرده می مانند ...

ساده که باشی . . .

اوقات بیکاری آدم ها را با سادگی ات پُر می کنند...
و خود در لحظه های اندوه ، تنها می مانی ...

ساده که باشی . . .

سادگی ات را حماقت می خوانند...
و کسی نمی فهمد که تو از فرط ِ " آدم بودن " ساده ای . . . !!!