تبسم... ......

تبسم... ......

کاش میشدخویشتن رابشکنیم .

یکشب این تندیس تن رابشکنیم. .

بشکنیم این شیشه صدرنگ را .

این تغافل خانه ی نیرنگ را .

آسمان دوستی آبی تر است .

شب در این آیینه مهتابی تراست

من نمیگویم کسی بی دردنیست .

هر کسی دردی ندارد مرد نیست

لیک میگویم که فصل سوختن .

آب را هم می توان آموختن

خنده هارا می توان تقسیم کرد .

گریه ها را می توان ترمیم کرد

گر خطرمی بارد ازاین فصل سرد .

دوستی را باید اول بیمه کرد

عشق با لبخند مردم زنده است .

زندگی هم با تبسم زنده است