غروب ماه صفر...

غروب ماه صفر...

هـمیشه حـاصلِ جـمع فراق سنگین است
ملازمان صفر…دسـتِ داغ ، سنگین است

نشـسته بر لب ِ هـرشـهر یک تـغزل درد
که ماه ، سینه زنان در محاقِسنگین است

نوشـتن از غم دختر چه قدر دشـوار است
وداع بـا پدر اینگونه شـاق ،سـنگین است

ز درد ِ غـربـت و تـنهایی حـسن هیهات
به خانه، خوردن زهر ِنـفاق سنگین است

غروب ماه صـفر رفتن ِ حـرم سخت است
طـنین داغ رضـا در رواق سنـگین است
رضا محمدصالحی