بانویی با خدمتکارش نامه می نویسد
نقاشی «بانویی که با خدمتکارش نامه مینویسد» ( به هلندی : Schrijvende vrouw met dienstbode ) اثرهنرمند هلندی یوهانس ورمیر است که در سالهای ۱۶۷۰–۱۶۷۱ تکمیل شد و در گالری ملی ایرلند ، در دوبلین ، ایرلند نگهداری میشود. این نقاشی زنی ایستاده را نشان میدهد که ظاهراً به عنوان پیامرسان بین بانوی جوانتر نشسته و معشوق نادیدهاش عمل میکند.
این اثر، زنی از طبقه متوسط را نشان میدهد که توسط یک خدمتکار خانه همراهی میشود و احتمالاً به عنوان پیامرسان و واسطه بین آن خانم و معشوقش عمل میکند. این اثر به عنوان پلی بین خویشتنداری آرام و خویشتنداری آثار ورمیر در دهه 1660 و آثار نسبتاً خنکتر او در دهه 1670 دیده میشود. ممکن است تا حدودی از نقاشی « زنی در حال مهر و موم کردن نامه» اثر تربورچ الهام گرفته شده باشد. بوم نقاشی تقریباً به طور قطع از همان چارچوب که برای «زنی با عود» استفاده شده بود، بریده شده است .
«بانویی که با خدمتکارش نامه مینویسد» اولین تجربه هنرمند با ترکیببندی گریز از مرکز است؛ جایی که تمرکز فقط بر مرکز بوم نیست. علاوه بر این، این سومین اثر اوست که در آن درام و پویایی بر روی یک فیگور واحد متمرکز نیست. خدمتکار در وسط تصویر، پشت سر بانویش، با دستانی ضربدری و منتظر تکمیل نامه نشان داده شده است. موقعیت بدن آنها نشان میدهد که این دو زن از هم جدا هستند. بازوهای تا شده خدمتکار از بیرون به عنوان تلاشی برای نشان دادن حس خویشتنداری به نظر میرسد، با این حال او از نظر احساسی و روانی از بانویش جدا شده است. نگاه خدمتکار به سمت پنجره نیمهقابل مشاهده، نشاندهنده بیقراری و کسالت درونی است، زیرا او بیصبرانه منتظر است تا پیک نامه بانویش را ببرد.
این نقاشی شامل بسیاری از موتیفهای معمول نقاشی ورمیر است؛ به ویژه وسواس او به محور درون/بیرون فضاهای داخلی، و از طریق تصویر کف کاشیکاری شده و خطوط عمودی لباسها، قاب پنجره و نقاشی دیوار پشتی، علاقه او به هندسه و اشکال انتزاعی، یادآور آثار قبلی او، منظرهای از دلفت ، توریساز و هنر نقاشی است.
.
.
این اثر، زنی از طبقه متوسط را نشان میدهد که توسط یک خدمتکار خانه همراهی میشود و احتمالاً به عنوان پیامرسان و واسطه بین آن خانم و معشوقش عمل میکند. این اثر به عنوان پلی بین خویشتنداری آرام و خویشتنداری آثار ورمیر در دهه 1660 و آثار نسبتاً خنکتر او در دهه 1670 دیده میشود. ممکن است تا حدودی از نقاشی « زنی در حال مهر و موم کردن نامه» اثر تربورچ الهام گرفته شده باشد. بوم نقاشی تقریباً به طور قطع از همان چارچوب که برای «زنی با عود» استفاده شده بود، بریده شده است .
«بانویی که با خدمتکارش نامه مینویسد» اولین تجربه هنرمند با ترکیببندی گریز از مرکز است؛ جایی که تمرکز فقط بر مرکز بوم نیست. علاوه بر این، این سومین اثر اوست که در آن درام و پویایی بر روی یک فیگور واحد متمرکز نیست. خدمتکار در وسط تصویر، پشت سر بانویش، با دستانی ضربدری و منتظر تکمیل نامه نشان داده شده است. موقعیت بدن آنها نشان میدهد که این دو زن از هم جدا هستند. بازوهای تا شده خدمتکار از بیرون به عنوان تلاشی برای نشان دادن حس خویشتنداری به نظر میرسد، با این حال او از نظر احساسی و روانی از بانویش جدا شده است. نگاه خدمتکار به سمت پنجره نیمهقابل مشاهده، نشاندهنده بیقراری و کسالت درونی است، زیرا او بیصبرانه منتظر است تا پیک نامه بانویش را ببرد.
این نقاشی شامل بسیاری از موتیفهای معمول نقاشی ورمیر است؛ به ویژه وسواس او به محور درون/بیرون فضاهای داخلی، و از طریق تصویر کف کاشیکاری شده و خطوط عمودی لباسها، قاب پنجره و نقاشی دیوار پشتی، علاقه او به هندسه و اشکال انتزاعی، یادآور آثار قبلی او، منظرهای از دلفت ، توریساز و هنر نقاشی است.
.
.
- ۶.۶k
- ۰۹ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط