فراموش نخواهیمکرد درد را که تا مغز استخوانهامان رسیده

- فراموش نخواهیم‌کرد درد را که تا مغز استخوان‌هامان رسیده‌بود، مرگ را که پشت شیشه‌ ایستاده‌بود و نگاهمان می‌کرد. ما فراموش نخواهیم‌کرد زخم‌هایی که از خودی خوردیم و سلاحی که با دستانی آشنا هربار یکی از ما را نشانه می‌گرفت. ما فراموش نخواهیم‌کرد که در پیکار با زمین و زمان بودیم برای ساده‌ترین حقوق زیستن، که کسی به فکر ما نبود، که هیچ‌کس به فکر ما نبود،
ما فراموش نخواهیم‌کرد.