{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

یک روز رسد غمی به اندازه ی کوه

یک روز رسد غمی به اندازه ی کوه
یک روز رسد نشاط اندازه ی دشت!
افسانه ی زندگی چنین است عزیز؛
در سایه ی کوه باید از دشت گذشت
دیدگاه ها (۱)

مَشهَد کِه میرَوَم دِلَم آرام میشوَدبا ذِکرِ یا رِضا هَمه چی...

ﺩﺭﺩﻫﺎﯾﻢ ﻏـﺎﻟﺒﺎ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﺩﺭﻣـﺎﻥ می‌شود / ﺑﺎ ﮐﺮﯾﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭ...

گویند باغبان عمری طولانی دارد چون با گل سروکار دارد اما من ع...

“صبح” یعنی بوی گل مریمکه سراسر شب را پر کرده بودو حالا با نو...

*⁨ هیچگاه بزرگسالی را چنین وحشتناک نمیدانستم…برای اندکی شادی...

زندگی باید کردگاه با یک گل سرخ با یک دل تنگبا سوسوی امیدی کم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط