بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
آیا احساسات بدی که در شما ایجاد می‌ شود را به خداوند سبحان نسبت می‌ دهید؟! اگر کسی خدا را دوست ندارد، نباید برای توجیه و تطهیر خود بگوید: لابد خدا مرا دوست ندارد!
آن چه که به خداوند متعال نسبت داده‌اید، مانند: برخورداری از احساسات، نیّت بد،سردی وگرمی نسبت به بندگانش، بدخواهی و همه ویژگی‌های انسان است و خداوند، منزه از این صفات می‌باشد: سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ - خدا منزه است از آنچه در وصف مى‌‏آورند (سوره صافات آیه 159)
این احساس نسبت به خداوند سبحان، در خودتان به وجود آمده است، پس چرا باید خود را منزه و مبرا بدانید و او را متهم نمایید؟!
انسان باید به آن درجه از شناخت و ایمان برسد که بفهمد و بگوید: لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ - إلهی جز تو نیست، منزهی تو و همان من از ظلم کنندگان بودم ذکر یونسیه -(سوره انبیاء آیه 87)؛ اما اخلاق ابلیس لعین معکوس بود و این اخلاق را به انسان نیز القا می‌کند تا مانند خودش از رحمت خدا دور شود!
خداوند متعال، ابلیس لعین را پس از تمرد از فرمان سجده، محاکمه نمود که چرا سجده نکردی، از عالی‌ها بودی یا استکبار نمودی؟ او بهانه‌هایی برای تکبرش آورد و وقتی دید که مقبول نیست، به جای عذرخواهی گفت: رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي - پروردگارا! حال که تو مرا گمراه کردی. (سوره حجر بخشی از آیه 39)
بشر نیز اگر معرفت و ایمان نیابد، همین مواضع را اتخاذ می‌کند! خدا را دوست نمی‌دارد و می‌گوید: لابد او مرا دوست ندارد؛ به انحراف می‌رود و می‌گوید: لابد او چنین خواسته تا مرا عذاب کند و ...!
خدای موهوم : برخی، بر اساس حکم عقل، ندای فطرت، فرهنگ محیطی و...؛ وجود خدا را قبول دارند، اما چون شناخت درستی از او ندارند، موجودی را در ذهن خود می‌ سازند و نامش را خدا می‌گذارند؛ لذا اگر عبادت کنند نیز همان خدای موهوم خیالی ذهن خود را بندگی می‌کنند، گاهی به این خدای ساختگی دستور می‌دهند؛ گاهی مدعیانه گله‌مند می‌شوند که چرا دستور آنها را که نام دعا را روی آن گذاشته‌اند، اطاعت نکرده است و گاهی هم کارشان با این خدای خیالی، به چالش و درگیری کشانده می‌شود!
بی‌تردید، اگر کسی گمان نماید که خداوند مانند بشر، احساسات دارد - نیّت دارد و گاه سوء نیّت پیدا می‌کند - سرد و گرم می‌شود - از او شرّ صادر می‌شود - بی‌ دلیل، بدخواه کسی می‌شود و اصلاً او را نشناخته و نسبت به موجود ذهنی و خیالی خود که نامش را خدا گذاشته، چنین تصوراتی دارد!(ادامه دارد...)