.

.
به گمانم در زندگي هر آدمي بايد" يک نفر" باشد
فقط بايد "يک نفر" باشد
يک آدم
يک دوست
يک همدم
يک رفيق
يک نفر که جوياي حالت باشد
که نگرانت باشد
که '''تو را بهتر از خودت بشناسد'''
يک نفر که شماره اش را بگيري و بگويي "حالم بد است"
شنيدن ِ همين يک جمله کافيست تا کار و زندگي اش را تعطيل کند و به سرعت ِ باد خودش را به تو برساند
آخر ِ خوشبختي ست که يک نفر در زندگيت باشد
که تنها نباشي
که تنها نماني...