مکش منّت به هرنامردومردیمده دل را به ذلت دست فردیاگراورابه تومهرووفانیستاگراوبرجـِراحاتت دوانیسترهایش کن،مَرنجان خویشتن رامبرهـرگززیادَت این سخن را