بهانهی قلبم

بهانه‌یِ قلبم....!!!


فکر نبودنت ،
قامت دلم را خم کرد...
وسعت شانه‌هایم را تکان داد...
شهرِ دلم را لرزاند...
نیستی ولی من همچنان هم
از تو گفتن را دوست دارم...
با تو بودن را دوست دارم...
فقط برای اینکه سایه‌ی بودنت را 
به روی تنهاییِ دلم پهن کنی....
"سایه ات کم نشود از سرمان 
حضرت یار"......