چه آسان دادم این دل را به تاوان نگاه تو

چه آسان دادم این دل را به تاوان نگاه تو
شکنجه میشوم هردم برای اشتباه تو
اگر لذت نبردم از وجودت، تلخیٍ اخمیست
که میبست نقش گهگاهی به جای خنده گاه تو
شبیه یک عروسک بازیٍ دستان دخترها
گهی بازی شدم مابین دامان گناه تو
همیشه خاطرم را پر کنی با خاطرات خود
درون قاب عکس دل نشسته عکس ماه تو
دعای خیر مادر بود، شاید کرده نفرینم
به هرجا میروم اما رٍسم بر روی چاه تو
خودم درد زلیخا دارم از دست تو روز و شب
گره افتاده در کارم بپای اشک و آه تو