{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

سکوت …

سکوت …
آستانه ی تحمل فریاد آدم هایی است که فراموش نکرده اند صبوری را
دیدگاه ها (۱)

چه ساده ایم ! در این ایستگاه خالیِ متروکنشسته ایم کماکان به ...

‌داغ و درد است،همه نقش و نگارِ دلِ من...

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوختآتشی بود در این خانه که کاش...

هوای خونه دلگیرهتو که نیستی پریشونم ....

💘💜... آنها که تنها زندگی نکرده اند نمیفهمند که سکوت چگونه آد...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط