مرا خوشبخت گرچه نام کردند به ایلم رنج وغم را رام کردند

مرا خوشبخت گرچه نام کردند به ایلم رنج وغم را رام کردند
به پا کردند دیو هفت و چاری که دود از سینه ام خیزد بزاری
همیشه حیله ونیرنگ بردند که نام لر ز دفترها ستردند
اگر دفترمراجای خوشی نیست که دفتر جایگاه دلخوشی نیست
به روز جنگ بینی ام هویدا منم بیرق کش روز نبردا
اگر ننوشته ای برجای نامم نشانم عاقبت داده است کامم
نشانم رخت ایلام و زبانم رخ چون شنبلید و استخوانم
همیشه لر بایران پای برجاست من ازایران وایران شاداز ماست
به دوشم پرچم ایران نگین است که تنها مادرم این سرزمین است محمد استکی اورگانی(کرساسپ)