پشت هر کوه بلند،

پشت هر کوه بلند،
سبزه زاری است پر از یاد خدا...

و در آن باغ کسی میخواند:
که خدا هست و دگر غصه چرا؟!

آرزو دارم خورشید رهایت نکند،
غم صدایت نکند،
ظلمت شام سیاهت نکند،

و تو را از دل آنکس که تنش در تن توست،
حضرت دوست جدایت نکند...