{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

بس که می‌آیم به ڪویت شرم می‌آید مرا؛

بس که می‌آیم به ڪویت شرم می‌آید مرا؛
چون ڪنم جای دگر خاطر نیاساید مرا...!
دیدگاه ها (۳)

نقاشی خودمarta

دلی شادچشمی پراز اشکلبی سرشارازخندهarta

arta

حدّی ست هر بیداد را این حدِّ هجران تا کجا ؟

مرا در گوشه ای از پناهگاه اغوشتجای بده ، که هوا بس نفس گیر ا...

چشمهاے تو هر صبح مرا به ضیافت نورمهمان می‌ڪنند لبهایٺ عطر سی...

این منم ...!پرگاری که می چرخد به گرداگرد زمین !بی خود و بی ج...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط