دست هایم را می گیری و

دست هایم را می گیری و
ضربان قلبم به تپش می افتد
می خندی و
شعرهایم سر ذوق می آید
نفس می کشی و
بوی بهشت را
استشمام می کنم
چقدر ساده "من" در" تو "
معنا می شوم.
‌‌علیرضای من نفسم زندگیم