عاشق بهانه نمی‌گیرد.

عاشق بهانه نمی‌گیرد.
عاشق، نِق نمی‌زند.
عاشق، در بابِ زندگی، سخت نمی‌گیرد...
عاشق به نانِ خالی و ظرف پُر از محبت راضی است...
و بارها، به همان آسودگی و شیرینی، در قله‌ها، جنگل‌ها، دشت‌ها، و در اتاقکمان ناهار خوردیم؛
اما نه به آن حال، که آن روز، زیر زمزمه‌ی دائم زنبورهای عسل و چترِ عطر، پونه‌های کنارجوی را همسایه‌ی پنیر تبریز کردیم - با نانِ تازه ی دِهی...