تکیه گاهش بودی اما ، پایه هایت لرز داشت

تکیه گاهش بودی اما ، پایه هایت لرز داشت
مثل دیواری که خشت اولش ، یک درز داشت

او برایت با دل و جان ، عشق ورزی می نمود
تو ولی گویی که چشمت با نگاهش ، مرز داشت