چقدرسخته توچشمای کسی که تمام عشقت روازت دزدیدوبجاش یه زخم

چقدرسخته توچشمای کسی که تمام عشقت روازت دزدیدوبجاش یه زخم همیشگی روقلبت هدیه دادزل بزنی وجای اینکه لبریزکینه ونفرت شی حس کنی که هنوزم دوسش داری.
چقدرسخته دلت بخوادسرت به بازبه دیواری تکیه بدی که یه بارزیرآوارغرورش همه ی وجودت له شده.چقدرسخته توخیالت ساعت هاباهاش حرف بزنی اماوقتی دیدیش
هیچیزی جزسلام نتونی بگی.چقدرسخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گریه هات روگونه هات روخیس کنه اما مجبورباشی بخندی تانفهمه که هنوزم دوسش داری.
چقدرسخته گل آرزوهات روتوباغ یکی دیگه ببینی وهزاربارتوخودت بشکنی و
اونوقت آروم زیرلب بگی

گل من.باغچه ی نومبارک