سُبْحَانَ مَنْ لاَ يَعْتَدِي عَلَى أَهْلِ مَمْلَكَتِهِ سُ

سُبْحَانَ مَنْ لاَ يَعْتَدِي عَلَى أَهْلِ مَمْلَكَتِهِ سُبْحَانَ مَنْ لاَ يَأْخُذُ أَهْلَ الْأَرْضِ بِأَلْوَانِ الْعَذَابِ
ستایش شایسته خدایی است که بر اهل مملکت خویش ستم نمیکند و اهل زمین با عذابهای گوناگون با آنکه مستحق آن هستند ، مجازات نمی‌کند.