چرا این قدر تفریح و گشت و گذار می کنیم

چرا این قدر تفریح و گشت و گذار می کنیم؟

چرا در زندگی انسان مدرن تفریح جایگاهی دارد که در زندگی انسان سنّتی ندارد؟ برای این که انسان مدرن نمی تواند با خودش تفریح کند. یعنی هروقت به خودش رجوع می کند، از خودش بدش می آید. باغی در درون خودش ندارد که اگر ده سال هم مسافرت نرود، هیچ وقت حوصله اش سر نرود. آدمی که تفکّر معنوی عمیقی دارد، اگر صد سال هم مسافرت نرود، یک لحظه نمی گوید حوصله ام سر رفت. چون دائماً مشغول سیر در یک باغ درونی است.

وقتی ما باغ درونی نداریم، باید برویم با غهای بیرونی را ببینیم. آدمی که خودش را نمیتواند تماشا کند، چاره ای جز این ندارد که برود و بیرون از خودش را تماشا کند. اشخاص معنوی آنقدر درون خودشان چیزهای نو کشف می کنند و به ظهور می بینند و چیزهای بسیار شاد کننده، امیدوارکننده و آرامش بخش می یابند که هیچ وقت به سیرومسافرت بیرونی احتیاج پیدا نمی کنند. بنابراین یکی از دلایلی که ما این قدر به مسافرت و تفریح نیازمندیم، این است که ما انسان های معنوی ای نیستیم. هر چه انسان معنوی تر باشد، کمتر احتیاج پیدا میکند به این که منظره و تابلو را عوض کند، این است که انسان جدید تابلوهای خانه اش را هم باید هر از چند مدّت عوض کند، مبلمان خانه اش را هم و... چون بعد از مدّتی اینها دیگر نمیتوانند او را از خودش به بیرون از خودش عطف توجّه دهند. اگر همه ی ما شبیه مولوی بودیم مسافرتهایمان هم بسیار کاهش پیدا می کرد.

#استاد_ملکیان