•|توی فرودگاه یه سالن بزرگ بود.

•|توی فرودگاه یه سالن بزرگ بود.
یه شیشه بزرگ قدی مسافر ها رو
از همراهاشون جدا می کرد. ^^
رفتم نزدیک. انقدر نزدیک که
بینی‌م تقریبا چسبیده بود به شیشه.
با دقت همه جاشو نگاه کردم،
سالم سالم بود.
بدون اینکه برگردم و بهش نگاه کنم،
گفتم:”عجیبه.
حتی یه ترک کوچیک هم روش نیست.”
گفت :”چی؟ یعنی چی؟
مگه باید ترک داشته باشه؟”
گفتم: “نمی دونم.
ولی من اگه هر روز
این همه آدمو میدیدم که دارن
از هم جدا می شن و از این به بعد
قراره هرکدوم یه گوشه این دنیا
دلتنگ هم باشن،
حتما ترک می خوردم.”꧇)🙂🍁 |•

#کپشن_پرتقآلی
دیدگاه ها (۰)

صدای مهیب p21

پارت ۴۹

چشمم از نگاهش فروریخت.سریع به سمت یکی از گل‌های بزرگ و پرزرق...

رمان اسیر خان پارت بیست و یکم ۲۱

Borrowed LifePart4صدای مردی از پشت سرش اومد.لینا برگشت.÷ جون...

اجبار به بدبختی پارت ۱

### پارت اول: عطر قهوه و آرامشِ صبحگاهی نورِ کمرنگِ خورشید ا...

A Shadow Named You سایه‌ای به نام تو P.3 (روایت از زبان ن...

A Love Transcending CenturiesPart 7کتابخونه‌ی قصر، از اون کت...

***### 🖤 **رمان: ازدواج اجباری با یک مافیا**### **پارت ۳: صد...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط