بعضی وقتها...

بعضی وقتها...
آنقدر خستگی به تنم مینشیند...
که کسی...
جز تو...
نمیتواند آرامم کند...
و من برای خودم...
تو را تجویز میکنم...
صدایت را...
احساست را...
حضورت را...
تو....
تنها مسکنی هستی...
که از راه دور هم اثر میکنی...!