«گاهی احساس می‌کنم در جایی بین گذشته و آینده ایستاده‌ام؛

«گاهی احساس می‌کنم در جایی بین گذشته و آینده ایستاده‌ام؛
نه کاملاً همان آدم قبلی هستم،
نه هنوز کسی که قرار است بشوم.
انگار بخشی از وجودم در میان فکرها،
خاطره‌ها و سؤال‌های بی‌جواب جا مانده است.
راه را گم نکرده‌ام
فقط مدتی است صدای خودم را بین این همه فکر پیدا نمی‌کنم.
شاید یک روح گمشده همیشه کسی نیست که راهش را نمی‌داند؛
گاهی کسی است که دارد دوباره خودش را پیدا می‌کند.
در سکوت،
در تنهایی،
و در تمام لحظه‌هایی که هیچ‌کس جز خودش شاهدشان نیست.»
‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ Потерянная душа —