بانو! با خود چه کرده ای…؟ که گم شده است زنانگی ات…؟ که آس

بانو! با خود چه کرده ای…؟ که گم شده است زنانگی ات…؟ که آسوده درآغوش نامردمان این شهر آرام میگیری…؟ که راحت تو رافاحشه میخوانند…؟ و تو دم نمیزنی؟ بانو! اینهانه مجنونندکه تورا لیلی وار بپرستند… و نه فرهادند که کوه ها رابشکافند… اینها جماعتی تن پرستند!!