مدتهاست

مدتهاست
تصمیم گرفته ام
هر گاه کسے را نخواستم
یا از او رنجیدم
یا دلم را شکست

به یاد روزے باشم که ممکن است
هرگز در دنیا نباشد
آن روز را مرور میکنم
آنقدر که نبودنش را باور کنم
بعد در ذهنم برایش غمگین میشوم
و
شاید یک عزادارے ذهنے

وبعد آرزو میکنم کاش
بود واز او میگذشتم

بعد به خودم میگویم
حالا او هست پس ببخش وفراموش کن

از بخششم
شاد میشوم
واز بودن او شادتر
به همین راحتے
این فرمول آرامش من است...