«ﻧﺎﻣﻪ اﻳﻲ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﮐﺸﻮﺭم»

«ﻧﺎﻣﻪ اﻳﻲ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﮐﺸﻮﺭم»

ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘﻢ ، ﮔﻔﺘﯽ : "ﻗﯿﻤﺘﺖ ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ؟"
ﺳﻮﺍﺭﻩ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﮔﺬﺷﺘﻢ ، ﮔﻔﺘﯽ : " ﺑﺮﻭ ﭘﺸﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻟﺒﺎﺳﺸﻮﯾﯽ
ﺑﻨﺸﯿﻦ "!
ﺩﺭ ﺻﻒ ﻧﺎﻥ ، ﻧﻮﺑﺘﻢ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﯽ " ﭼﻮﻥ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮﺩ "!
ﺩﺭ ﺻﻒ ﻓﺮﻭﺷﮕﺎﻩ ﻧﻮﺑﺘﻢ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﯽ "ﭼﻮﻥ ﻗﺪﺕ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮﺩ "!
ﺩﺭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺩﻋﻮﺍﯾﺖ ﺷﺪ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺎﺳﺰﺍﻫﺎﯾﺖ " ﻓﺤﺶ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻭ
ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻮﺩ "!
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺎﺩﯾﻮﻡ ﺑﯿﺎﯾﻢ " ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﯼ ﺁﺏ ﻧﮑﺸﯿﺪﻩ
ﻣﯿﺪﺍﺩﯼ "!
ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ ﺗﺎ ﺗﻮ "ﺩﯾﻨﺖ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﯽ "!
ﺗﻮ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﻜﺮﺩﻱ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻲ : "ﺯﻥ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺣﻤﺎﻗﺖ ﺍﺳﺖ "!
ﻣﻦ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﻜﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻲ : "ﺗﺮﺷﻴﺪﻩ ﺍﻡ "!
ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻪ ﺷﺪﯼ " ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺯﻧﺠﯿﺮ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﻃﻠﺒﯽ ﮐﺸﯿﺪﯼ "!
ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻪ ﺷﺪﻡ ﮔﻔﺘﯽ : " ﻣﺎﺩﺭﺕ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮﺍ ﺑﭙﺴﻨﺪﺩ "!
ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺸﻮﯾﻢ ﻭ ﺍﻃﻮ ﺑﺰﻧﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ :
" ﺧﻮﺵ ﺗﯿﭗ "!
ﻭﻗﺘﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﭘﻮﺷﮏ ﺑﭽﻪ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﮐﻦ ، ﮔﻔﺘﯽ : " ﺑﭽﻪ ﻣﺎﻝ ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﺳﺖ "!
ﻭﻗﺘﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﻃﻼﻗﻢ ﺑﺪﻫﯽ ، ﮔﻔﺘﯽ : " ﺑﭽﻪ ﻣﺎﻝ ﭘﺪﺭ ﺍﺳﺖ!!!
ﺍﯾﻦ ﻇﻠﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﮐﯽ????????
ﺩﺭ ﭘﺲ ﻧﻘﺎﺏ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﯽ، ﺍﯾﻦ ﻧﺎﻣﺮﺩﯼ ﻣﺤﺾ ﺗﺎ ﮐﺠﺎ?????
ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ،ﺩﺭ ﭘﯿﺸﮕﺎﻩ ﻭﺟﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺳﺮ ﺑﺮ ﻣﯽ
ﺁﻭﺭﯾﺪ ‏« ﻣﺮﺩﺍﻥ ‏» ﮐﺸﻮﺭ ﻣﻦ؟؟ !!!!!!!"