بله اینجوریاست

بله اینجوریاست
هنگامی‌ که خروس خواند ، بابام شرط کرد اگر امشب باز هم نابجا بخواند کارد را با گلویش آشنا می‌ كند،
من بیچاره شب تا صبح بیدار ماندم و تا خروسم نصف شب می‌خواست بخواند نوکش را می‌گرفتم که صدایش در نیاید كه اگر می‌خواند با اولین قوقولی قوقو حكم مرگش را امضا می‌كرد..!

فردایش بقال محل به دادم رسید و گفت که ماتحت خروست را چرب کن تا دیگر نخواند..! می‌گفت خروس برای خواندن باد در سینه می‌اندازد و آنوقت می‌خواند و اگر ماتحتش چرب باشد موقع خواندن بادِ در سینه انداخته، فِسّی از ماتحتش خالی می‌شود چون دیگر نمی‌تواند ماتحتش را به هم بکشد و باد را در سینه نگه دارد..!
باسن خروس زیبایم را وازلین مالیدم، چند شب دیگر نخواند طفلک..!
بعد از آن چند شب دیگر، یادم رفت که وازلین بمالم و خروسم هم یادش رفت که بخواند..! یا که یادش بود اما از مرغ‌ها خجالت می‌کشید که مثل هر شب به جای نغمه‌ی زیبایی که از حنجره‌اش برمی‌آمده باد ماتحتش را تحویل آن‌ها بدهد..!
خروسم مَلول شد..!
خروسم مُرد . بیچاره از نخواندن..!

حالا حکایت یارانه‌ها حکایت همان وازلین است..!
تا می‌خواهد صدایمان درآید ماتحتمان را با یارانه چرب می‌کنند..!
می‌ترسم از آن روزی که دیگر ماتحت ما را چرب نکنند و ما هم یادمان برود که روزی می‌توانستیم فریاد بزنیم..!




می‌ترسم بمیریم از بی‌فریادی