مرا دختر خانم مينامند...

مرا دختر خانم مينامند...

مضموني که جذابيتش نفس گير است...

دنياي دخترانه ي من نه با شمع و نه با عروسک معنا پيدا نميکند...

اما همه ي اينها را در بر ميگيرد...

من با مادر شدن نيست که معنا ميگيريم...

بلکه به تنهايي معنا دارم...

معنایی به وسعت دختر بودن...

اشک ريختن ضعف من نيست...

قدرت روح من است...

اشک نميريزم تا توجهي را جلب کنم...

با اشکم روحم را ميشويم...

من ضعيف نيستم...

چراکه خداوند مرا بدون خشونت و زور بازو ميپسندد...

اگر فرهنگ غلط و کوتاه نظري مرا ضعيفه ميخواند باز هم از پشت همين پرده سر بلند ميکنم و

لبخند ميزنم...

چرا که خداوند مرا دختر آفريده و همين براي من کافيست...