ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺩ،

ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺩ،
ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺁﺳﺎﻧﯽ . . .

ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ،
ﭼﻨﺪﺳﺎﻟﯽ ﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﺴﺘﻢ.
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺮﮒ ﺩﺭﺧﺖ،
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﯼ ﻃﺮﺑﻨﺎﮎ ﭼﻤﻦ،
ﻋﺎﺷﻖ ﺭﻗﺺ ﺷﻘﺎﯾﻖ ﺩﺭ ﺑﺎﺩ،
ﻋﺎﺷﻖ ﮔﻨﺪﻡ ﺷﺎﺩ!

ﺁﺭﯼ
می توﺍﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺩ،

ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻬﺮ ﻭﻟﯽ می گوﯾﻨﺪ:
ﻋﺸﻖ ﯾﻌﻨﯽ ﺭﺥ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﻧﮕﺎﺭ!
ﻋﺸﻖ ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻠﻮﺗﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﯾﺎﺭ!
ﯾﺎبه قوﻝ ﺧﻮﺍﺟﻪ، ﻋﺸﻖ ﯾﻌﻨﯽ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺑﻮﺱ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ !

ﻣﻦ نمی دﺍﻧﻢ ﭼﯿﺴﺖ
ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﮔﻮﯾﻨﺪ.
ﻣﻦ ﻧﻪ ﯾﺎﺭﯼ، ﻧﻪ ﻧﮕﺎﺭﯼ، ﻧﻪ ﮐﻨﺎﺭﯼ ﺩﺍﺭﻡ.

ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺍﻣﺎ ﻣﻦ،
ﺑﺎﺗﻤﺎﻡ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ می فهمم !
ﻋﺸﻖ ﯾﻌﻨﯽ ﺭﻧﮓ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺍﻧﺎﺭ . . .






عشق یعنی خودم