شاهزاده اهریمنی پارت 35

شاهزاده اهریمنی پارت 35

رایا 🩸✨ :

نمی‌تونستم واضح ببینم...فقط یه دید تار از اتفاقاتی که داشت میوفتاد داشتم تا اینکه.....فوران انرژی.
الان دیگه از هاله بلک خلاص شده بودم.
شیشه گنبد و پنجره ها روی زمین مرمری ریخت که الان با خون قرمز شده بود.
نمی‌دونستم خون مال منه یا مال کس دیگه ای ولی جفت این احتمالات نگرانم می‌کرد.
کنترل رفتار و کارهام دست من نبود....یعنی...انگار چیزی قانعم می‌کرد که کاری که میکنم به نفهمه ولی..ته قلبم می‌دونستم درست نیست.
من نمیخوام اون رایا باشم....اونی که به همه بدون توجه به دردشون و عذابی که میکشن آسیب میزنه....
شدو کم کم به هوش اومد و رو زمین یکم تکون خورد و بالاخره چشماشو باز کرد.
قلبم از اینکه هنوز زنده بود خوشحاله ولی رفتارم چیز دیگه ای رو نشون میده....اینکه از نمردنش ناامید شده باشم.
همون خنجر رو برمیدارم و میرم سمتش.
چشمای شدو از ترس و شاید تعجب درشت شدن.
شدو ـ رایا! به خودت بیا! تو این نیستی! تو نمی‌خواستی آسیب بزنی، هیچوقت نمی‌خواستی! تو بی‌رحم و سنگدل نیستی!
این کلمات....تپش قلبم.... داره بالا می‌ره.....
برای یه لحظه دیدم واضح میشه تا صورت شدو رو ببینم...برای بار آخر.
لبخند غمگینی تحویلش می‌دم و اشک روی گونه م سر میخوره.
ـ رایت میگی شدو...من این شکلی نیستم...ولی اگه قراره بهت آسیب بزنم، اول خودمو نابود می‌کنم.
دستام دور دسته ی چاقو محکم تر شد و چشمامو بستم و آخرین چیزی که حس کردم...آهن سردی بود که درست داخل قلبم فرو می‌رفت.....

شدو 🖤❤️:

ا...الان چی شد؟....
رایا....برای حفظ جون ما....خودشو فدا کرد؟
نه نه نه...این نمی‌تونه واقعی باشه...نباید واقعی باشه!
بدن رایا الان بی حرکت روی کف مرمری تالار بود و خون از سینه ش راه گرفته بود. هنوز نفس می‌کشید...ولی خیلی بریده بریده.
مارکو دویید سمتش و رایا رو تو بغلش گرفت.
مارکو ـ رایا! رایا! نخواب باشه؟ بیدار بمون...
رایا ـ مارکو....اونجوری نکن...می‌دونی دیگه..فایده نداره.
اشک رو روی گونه هام حس کردم و رفتم سمتشون.
دست رایا رو محکم گرفتم و رو سینه م گذاشتم.
ـ نه رایا تو میمونی! نفس میکشی و قلبت میتپه!
ولی می‌دونستم واقعی نیست....رایا داشت می‌رفت و ایندفعه.. نمی‌تونستم دنبالش برم.
رایا سرفه کرد و خون از دهنش راه گرفت.
مارکو غیر قابل کنترل اشک می‌ریخت.
مارکو ـ نه رایا نه! جرئت نمیکنی تنهامون بزاری.
رایا لبخند غمگینی زد.
رایا ـ برام بخون مارکو....به چیزی جز ریتم آواز فکر نکن...
مارکو تسلیم شد... میدونست نمی‌تونه جلوی رفتن رایا رو بگیره...هیچکس نمی‌تونه در مقابل مرگ وایسه...
مارکو آواز غمگینی رو زمزمه می‌کرد و بالاخره....آخرین کلمات آهنگ..
مارکو ـ و فکر کنم دلم تا همیشه برای تو تنگ میشه...همانطور که ستاره ها دلشون برای خورشید تو آسمان صبح تنگ میشه.
وقتی کلمات مارکو به پایان رسید سینه رایا هم با آخرین بازدم پایین رفت و چشماش بسته شدن. رنگ خیلی سریع از پوستش رفت و دستش روی سینه م سرد و بی‌حس شد.
رایا.....رفت..برای همیشه..ایندفعه واقعا رفت..
نمی‌تونستم اینو تو خودم نگه دارم پس فقط داد زدم.
ـ رایاااااااااااا !!!
صدام توی فضای تالار پیچید.
حالا که رایا دیگه نیست... چی کار کنم؟


خب باید بگم واقعا پارت غم انگیزی بود🥲💔