ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﺩﻟﺘﻨﮕﺖ ﻣﯿﺸﻮﻡ ، ﻣﯿﻨﺸﯿﻨﻢ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﻭ ﺍﺷﮏ ﻣﯿﺮﯾ

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﺩﻟﺘﻨﮕﺖ ﻣﯿﺸﻮﻡ ، ﻣﯿﻨﺸﯿﻨﻢ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﻭ ﺍﺷﮏ ﻣﯿﺮﯾﺰﻡ
ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﻡ ،
ﺑﻨﺸﯿﻨﯽ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ﻭ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻢ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﮐﺎﺵ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ، ﮐﺎﺵ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺁﻥ ﺁﺭﺯﻭ ،
ﺗﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﺎﻧﻢ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ ،
ﺗﺎ ﮐﯽ ﺩﻟﻢ ﺩﺭ ﻏﻢ ﺩﻭﺭﯼ ﺍﺕ ، ﺑﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ !
ﺑﺒﯿﻦ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺭﺍ ، ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻏﺮﻭﺏ ﺍﺳﺖ ، ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ، ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﭼﻘﺪﺭ ﺳﻮﺕ ﻭ ﮐﻮﺭ ﺍﺳﺖ ؟!
ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺳﺮﺩ ﻭ ﺑﯽ ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ ،
ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﮐﻪ ﺩﻟﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﻭ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻏﺼﻪ ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﻏﺮﻭﺏ ﺍﺳﺖ
ﻫﯿﭻ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﺑﯽ ﺗﻮ ، ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺳﺖ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﺎﺩﯼ ﺑﯽ ﺗﻮ ،
ﺑﮕﯿﺮ ﺩﺳﺖ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺖ ،
ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ، ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﻝ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺖ
ﻫﺴﺘﻢ ﺗﺎ ﻫﺴﺘﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺧﺎﻣﻮﺵ ،
ﻧﻤﯿﺸﻮﯼ ، ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﻣﻦ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ !
ﻧﺪﯾﺪﻡ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺭﺍ ﺟﺰ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺗﻮ ،
ﻧﺪﯾﺪﻡ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻭ ﻭﻓﺎ ﺭﺍ ﺟﺰ ﺍﺯ ﻗﻠﺐ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺗﻮ ،
ﻧﺪﯾﺪﻡ ﯾﮏ ﻗﻠﺐ ﭘﺎﮎ ﺭﺍ ﺟﺰ ﻗﻠﺐ ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﺗﻮ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ،
ﺑﯿﺎ ﺗﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﯾﮏ ﻋﺸﻖ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭ !
ﺑﺮﻣﯿﮕﺮﺩﯾﻢ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺧﻂ ، ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻣﺮﺍ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﺧﻂ ،
ﮔﻔﺘﻢ ﺗﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺩﺭﺩ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ، ﯾﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﯼ ﺗﻮ !