ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯽ ﮐﺲ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﻩ، ﯾﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯽ ﮐﺲ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﻩ، ﯾﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﺍﺯﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ، ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﻣﻦ ﺑﯽ ﺑﺮﮒ ﺧﺰﺍﻥ ﺩﯾﺪﻩ، ﺩﮔﺮ ﺭﻓﺘﻨﯽ ﺍﻡ
ﺗﻮ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﺭ ﻭ ﺑﺮﯼ، ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻬﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﺩﺍﻍ ﻭ ﺩﺭﺩ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﻪ ﻧﻘﺶ ﻭ ﻧﮕﺎﺭ ﺩﻝ ﻣﻦ
ﺑﻨﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﻥ ﺷﺴﺘﻪ، ﻧﮕﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﺯﯾﻦ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﮔﺬﺭﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﺳﻮﺍﺭﺍﻥ ﺭﺍ، ﻟﯿﮏ
ﺩﻝ ﻣﺎ ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺒﯽ ﺍﺳﺖ، ﻏﺒﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﻫﺮ ﺩﻡ ﺍﺯ ﺣﻠﻘﻪ ﯼ ﻋﺸﺎﻕ، ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﺭﻓﺖ
ﺑﻪ ﺳﺮ ﺯﻟﻒ ﺑﺘﺎﻥ، ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺩﺍﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﺷﻬﺮﯾﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺍﯾﻦ ﺧﯿﻞ ﯾﺘﯿﻢ
ﭘﺪﺭﺍ، ﯾﺎﺭﺍ، ﺍﻧﺪﻭﻫﮕﺴﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﺳﺎﯾﻪ ﺩﺭ ﭘﺎﯼ ﺗﻮ ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺝ ﭼﻪ ﺧﻮﺵ ﺯﺍﺭ ﮔﺮﯾﺴﺖ
ﮐﻪ ﺳﺮ ﺳﺒﺰ ﺗﻮ ﺧﻮﺵ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻨﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﻫﻮﺷﻨﮓ ﺍﺑﺘﻬﺎﺝ
ﻫﻤﻪ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﺍﺯﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ، ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﻣﻦ ﺑﯽ ﺑﺮﮒ ﺧﺰﺍﻥ ﺩﯾﺪﻩ، ﺩﮔﺮ ﺭﻓﺘﻨﯽ ﺍﻡ
ﺗﻮ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﺭ ﻭ ﺑﺮﯼ، ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻬﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﺩﺍﻍ ﻭ ﺩﺭﺩ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﻪ ﻧﻘﺶ ﻭ ﻧﮕﺎﺭ ﺩﻝ ﻣﻦ
ﺑﻨﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺶ ﺑﻪ ﺧﻮﻥ ﺷﺴﺘﻪ، ﻧﮕﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﺯﯾﻦ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﮔﺬﺭﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﺳﻮﺍﺭﺍﻥ ﺭﺍ، ﻟﯿﮏ
ﺩﻝ ﻣﺎ ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺒﯽ ﺍﺳﺖ، ﻏﺒﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﻫﺮ ﺩﻡ ﺍﺯ ﺣﻠﻘﻪ ﯼ ﻋﺸﺎﻕ، ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﺭﻓﺖ
ﺑﻪ ﺳﺮ ﺯﻟﻒ ﺑﺘﺎﻥ، ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺩﺍﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﺷﻬﺮﯾﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺍﯾﻦ ﺧﯿﻞ ﯾﺘﯿﻢ
ﭘﺪﺭﺍ، ﯾﺎﺭﺍ، ﺍﻧﺪﻭﻫﮕﺴﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﺳﺎﯾﻪ ﺩﺭ ﭘﺎﯼ ﺗﻮ ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺝ ﭼﻪ ﺧﻮﺵ ﺯﺍﺭ ﮔﺮﯾﺴﺖ
ﮐﻪ ﺳﺮ ﺳﺒﺰ ﺗﻮ ﺧﻮﺵ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻨﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﻫﻮﺷﻨﮓ ﺍﺑﺘﻬﺎﺝ
- ۱.۲k
- ۲۱ آبان ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط