از جمعه های تو چه دلگیر میشوم

از جمعه های تو چه دلگیر میشوم
جانِ خودم ز جانِ خودم سیر میشوم

با هر نفس که میکشم اقرار میکنم
از این نبودنت به خدا پیر میشوم

با این دلِ خراب رسیدم به محضرت
زیرا فقط به دست تو تعمیر میشوم

از اینکه انتظار تو را میکشم ببین
از مردمان شهر چه تحقیر میشوم

فکر ندیدنِ تو رهایم نمی کند
پس حق بده که اینهمه درگیر میشوم

تنها نه جمعه ها که تمامی طولِ سال
از روزهای بی تو چه دلگیر میشوم..