آیات الی سوره حشر
آیات 11 الی 17 سوره حشر
ألَمْ تَرَ إلَی الَّذینَ نافَقوا یَقولونَ لِإخْوانِهِمُ الَّذینَ کَفَروا مِنْ أهْلِ الْکِتابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَکُمْ وَ لا نُطیعُ فیکُمْ أحَداً أبَداً وَ إنْ قوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّکُمْ وَ اللّهُ یَشْهَدُ إنَّهُمْ لَکاذِبونَ (11) لَئِنْ أُخْرِجوا لا یَخْرُجونَ مَعَهُمْ وَ لَئِنْ قوتِلوا لا یَنْصُرونَهُمْ وَ لَئِنْ نَصَروهُمْ لَیُوَلُّنَّ الْأدْبارَ ثُمَّ لا یُنْصَرونَ (12) لَأنْتُمْ أشَدُّ رَهْبَةً فی صُدورِهِمْ مِنَ اللّهِ ذلِکَ بِأنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَفْقَهونَ (13) لا یُقاتِلونَکُمْ جَمیعاً إلاَّ فی قُریً مُحَصَّنَةٍ أوْ مِنْ وَراءِ جُدُرٍ بَأْسُهُمْ بَیْنَهُمْ شَدیدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمیعاً وَ قُلوبُهُمْ شَتَّی ذلِکَ بِأنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَعْقِلونَ (14) کَمَثَلِ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَریباً ذاقوا وَبالَ أمْرِهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ ألیمٌ (15) کَمَثَلِ الشَّیْطانِ إذْ قالَ لِلْإنْسانِ اکْفُرْ فَلَمّا کَفَرَ قالَ إنّی بَریءٌ مِنْکَ إنّی أخافُ اللّهَ رَبَّ الْعالَمینَ (16) فَکانَ عاقِبَتَهُما أنَّهُما فی النّارِ خالِدَیْنِ فیها وَ ذلِکَ جَزاءُ الظّالِمینَ (17)
آیا کسانی را که نفاق ورزیدند، ندیدی؟ که به برادران کافرشان از اهل کتاب می گویند: اگر شما را [از خانه و دیارتان] بیرون کردند، ما هم قطعاً با شما بیرون می آییم، و هرگز فرمان کسی را بر ضد شما اطاعت نمی کنیم، و اگر با شما جنگیدند، همانا شما را یاری می کنیم. و خدا گواهی می دهد که آنان دروغگویند.(۱۱)
اگر [کافران از اهل کتاب را] بیرون کنند با آنان بیرون نمی روند، و اگر با آنان بجنگند آنان را یاری نمی دهند، و اگر یاری دهند در گرماگرم جنگ پشت کنان می گریزند، سپس [کافران اهل کتاب] یاری نمی شوند.(۱۲)
[آری منافقان، کافران از اهل کتاب را در گرماگرم جنگ به هنگام خطر رها می کنند و می گریزند؛ زیرا] ترس آنان از شما در دل هایشان بیش از ترس از خداست؛ چون آنان قومی هستند که [حقایق را به خاطر کوردلی] نمی فهمند.(۱۳)
همه آنان [به صورت متحد و یک پارچه] با شما نمی جنگند مگر در آبادی هایی که دارای حصار و قلعه و دژ هستند، یا از پشت دیوارها، دلاوری آنان میان خودشان شدید است [ولی از رویارویی با شما می ترسند]، آنان را متحد و هم دست می پنداری در حالی که دل هایشان پراکنده است؛ زیرا آنان گروهی هستند که تعقّل نمی کنند.(۱۴)
[داستان این یهودی های نابکار بنی نظیر] مانند کسانی است که اندکی پیش از اینان [در پیرامون مدینه] بودند که سرانجام وخیم کارشان را چشیدند، و برای آنان عذابی(۱۵)
[داستان منافقان که کافران از اهل کتاب را با وعده های دروغ فریفتند] چون داستان شیطان است که به انسان گفت: کافر شو. هنگامی که کافر شد، گفت: من از تو بیزارم، من از خدا که پروردگار جهانیان است، می ترسم.(۱۶)
سرانجامشان این شد که هر دو در آتش اند؛ و در آن جاودانه اند و این است کیفر ستمکاران.(۱۷)
ألَمْ تَرَ إلَی الَّذینَ نافَقوا یَقولونَ لِإخْوانِهِمُ الَّذینَ کَفَروا مِنْ أهْلِ الْکِتابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَکُمْ وَ لا نُطیعُ فیکُمْ أحَداً أبَداً وَ إنْ قوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّکُمْ وَ اللّهُ یَشْهَدُ إنَّهُمْ لَکاذِبونَ (11) لَئِنْ أُخْرِجوا لا یَخْرُجونَ مَعَهُمْ وَ لَئِنْ قوتِلوا لا یَنْصُرونَهُمْ وَ لَئِنْ نَصَروهُمْ لَیُوَلُّنَّ الْأدْبارَ ثُمَّ لا یُنْصَرونَ (12) لَأنْتُمْ أشَدُّ رَهْبَةً فی صُدورِهِمْ مِنَ اللّهِ ذلِکَ بِأنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَفْقَهونَ (13) لا یُقاتِلونَکُمْ جَمیعاً إلاَّ فی قُریً مُحَصَّنَةٍ أوْ مِنْ وَراءِ جُدُرٍ بَأْسُهُمْ بَیْنَهُمْ شَدیدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمیعاً وَ قُلوبُهُمْ شَتَّی ذلِکَ بِأنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَعْقِلونَ (14) کَمَثَلِ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَریباً ذاقوا وَبالَ أمْرِهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ ألیمٌ (15) کَمَثَلِ الشَّیْطانِ إذْ قالَ لِلْإنْسانِ اکْفُرْ فَلَمّا کَفَرَ قالَ إنّی بَریءٌ مِنْکَ إنّی أخافُ اللّهَ رَبَّ الْعالَمینَ (16) فَکانَ عاقِبَتَهُما أنَّهُما فی النّارِ خالِدَیْنِ فیها وَ ذلِکَ جَزاءُ الظّالِمینَ (17)
آیا کسانی را که نفاق ورزیدند، ندیدی؟ که به برادران کافرشان از اهل کتاب می گویند: اگر شما را [از خانه و دیارتان] بیرون کردند، ما هم قطعاً با شما بیرون می آییم، و هرگز فرمان کسی را بر ضد شما اطاعت نمی کنیم، و اگر با شما جنگیدند، همانا شما را یاری می کنیم. و خدا گواهی می دهد که آنان دروغگویند.(۱۱)
اگر [کافران از اهل کتاب را] بیرون کنند با آنان بیرون نمی روند، و اگر با آنان بجنگند آنان را یاری نمی دهند، و اگر یاری دهند در گرماگرم جنگ پشت کنان می گریزند، سپس [کافران اهل کتاب] یاری نمی شوند.(۱۲)
[آری منافقان، کافران از اهل کتاب را در گرماگرم جنگ به هنگام خطر رها می کنند و می گریزند؛ زیرا] ترس آنان از شما در دل هایشان بیش از ترس از خداست؛ چون آنان قومی هستند که [حقایق را به خاطر کوردلی] نمی فهمند.(۱۳)
همه آنان [به صورت متحد و یک پارچه] با شما نمی جنگند مگر در آبادی هایی که دارای حصار و قلعه و دژ هستند، یا از پشت دیوارها، دلاوری آنان میان خودشان شدید است [ولی از رویارویی با شما می ترسند]، آنان را متحد و هم دست می پنداری در حالی که دل هایشان پراکنده است؛ زیرا آنان گروهی هستند که تعقّل نمی کنند.(۱۴)
[داستان این یهودی های نابکار بنی نظیر] مانند کسانی است که اندکی پیش از اینان [در پیرامون مدینه] بودند که سرانجام وخیم کارشان را چشیدند، و برای آنان عذابی(۱۵)
[داستان منافقان که کافران از اهل کتاب را با وعده های دروغ فریفتند] چون داستان شیطان است که به انسان گفت: کافر شو. هنگامی که کافر شد، گفت: من از تو بیزارم، من از خدا که پروردگار جهانیان است، می ترسم.(۱۶)
سرانجامشان این شد که هر دو در آتش اند؛ و در آن جاودانه اند و این است کیفر ستمکاران.(۱۷)
- ۷۷۸
- ۲۷ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط